Let op! Dit zijn richtlijnen, volg vooral je eigen hart… Het recept is voor ca. 200 balletjes.

Voor het mengsel:

– 4 kilo rundergehakt, een keer gemalen waardoor het gehakt rul blijft. Deze haal ik bij Slagerij van de Broek op de Reinkenstraat in Den Haag.

– 8 eieren.

– 12 tenen knoflook

– 14 sjalotten  (De knoflook en de sjalotten even aanzetten in olijfolie, daarna toevoegen aan het mengsel)

– 0,8 kilo paddenstoelen, cantharellen,  eekhoorntjesbrood en morilles. (Even door de foodprocessor/heel klein snijden, dan aanfruiten in olijfolie en toevoegen aan het mengsel)

– 2 potjes truffeltapenade

– een handvol oregano (gevriesdroogde)

– 40 gram zout.

– Veel zwarte peper uit de molen, naar smaak toevoegen

– 2 doosjes paneer meel

In een GROTE schaal het mengsel zorgvuldig mengen zodat er een homogeen gehaktmengsel ontstaat waar geen paneermeel in is te zien. Bak eerst even apart een klein balletje en beoordeel de smaak. Daarna kan je nog finetunen.

Voor de bouillon:

– een fles niet te zware rode wijn

– drie potten runderfond (die van Lacroix bevallen mij goed)

– laurier, kruidnagel, tijm

In een GROTE pan de fles rode wijn doen. Daarbij drie potten runderfond.. wat laurier een kruidnagel, wat takjes tijm. Dit even aan de kook brengen daarna op een klein pitje zetten.

Met een lepel, of een kleine ijsschep van het mengsel balletjes maken van 20 à 25 gram. Met natte handen gaat het draaien van mooie balletjes heel goed. Deze aanbraden in olijfolie tot ze mooi bruin zijn. Daarna in de fond met rode wijn laten zakken en dit meerdere keren herhalen. Uiteindelijk moeten de balletjes net onderstaan. Proef de saus en voeg indien nodig nog wat wijn/water toe. De balletjes zijn na een half uurtje heerlijk te eten. Maar ze worden nóg lekkerder als je ze een tijdje heel zachtjes na laat pruttelen.

Het resultaat: heerlijke, smeuïge, kruidige, smaakvolle balletjes met een lekkere saus.

Lekkere dingen maken is altijd een combinatie van kennis, goede ingrediënten, tijd én LIEFDE.

Romke

Nu is 2012 in Bordeaux niet een jaar waar je de vlag voor uithangt. Dit was een koel jaar met een wat natte oogstperiode. Maar ook die wijnen moeten verkocht worden. En de topchateaux, met behoorlijke financiële reserves na de zeer succesvolle jaren 2009 en 2010, konden best aardige wijnen maken. Dit kunnen zij doen door het geoogste fruit voor de “grand vin” heel streng te selecteren, en dus alleen het gezonde en redelijk rijpe fruit te gebruiken.

Je merkte dat de rechteroever met een hoger percentage merlot, die vroeger rijp is, het duidelijk beter deed dan de Medoc. De Cabernet werd eigenlijk niet rijp.

Ik heb fraaie Pomerols geproefd en vond Chateau Clinet en La Conseillante er bovenuit steken. Gezonde wijnen met behoorlijk veel inhoud. In St. Emilion sprongen La Gaffelière en Troplong Mondot er bovenuit. En uitzonderlijk fraai waren de witte wijnen uit de Pessac-Léonian met Smith Haut Lafitte als top glas, pure luxe.

Maar ik was ook minder enthousiast over een aantal wijnen. Vooral de chateaux uit de Haut-Médoc – en ook niet de minste daarvan met nog steeds serieuze prijzen – hadden de geserveerde kaaskoekjes en bitterballen nodig om de echt wat groene tonen te camoufleren.

Wat deze producenten mijns inziens niet snappen is dat je in mindere jaren ook écht lagere prijzen moet vragen. Aangezien je nu nog steeds volop gezonde wijnen uit topjaren 2009 en 2010 kan kopen voor niet aanzienlijk hogere prijzen vind ik de gevraagde prijzen eigenlijk te gek voor woorden.

Misschien kom ik erg kritisch over, al met al geniet ik natuurlijk enorm van dit soort wijnfeesten!