Hier staat alles in het teken van de wijn. Maar er zijn ook veel demonstraties van wijn-spijs combinaties, met medewerking van beroemde koks. Ook staan er heel veel producenten en wijnmakers op de stands van de importeurs.

En vooral dat laatste is voor mij heel interessant. Luisteren naar de filosofie en toekomstvisie van deze mannen en vrouwen met de voeten in de wijngaard.

Wat heb ik geproefd? Heel veel, maar dit waren voor mij de 3 hoogtepunten:

De TOP van Oostenrijk ter gelegenheid van het 20-jarige bestaan van Oostenrijk specialist Regina Meij eigenaar van Imperial wijnkopers. Wat een schitterende serie Grunener veltliners. Met voor mij de Knoll vinothekfúhling smaragd 2011 als één van de absolute toppers. Voor de prijs van een dikke 50 euro mag je dan ook een hoop verwachten. Maar dat werd helemaal waargemaakt. Denk aan de materie, klasse én verfijning van 4 flessen in één fles gestopt. Een smaakexplosie in de mond. En wat een afschuwelijk doch beklijvend etiket…

Ad Bibendum, een collega van mij uit België had 12 top rode wijnen, meestal van de Shiraz, uit Australië meegenomen, allen uit 2004. In hun jeugd waren dit vreselijk volle, krachtige blockbusters met van alles veel: kleur, geur, smaak… en alcohol. Maar als je deze wijnen nu proeft is er zo een mooie balans ontstaan en is geen enkel element vermoeiend. Echt een samensmelting van klasse. Realiseer je wel dat dit wijnen zijn die voor de restaurateur een prijskaartje hebben dat soms de 100 euro overtreft. Dus werkelijk het mooiste en grootste uit Australië. Als ik er één mag kiezen die een grandioze indruk op me heeft gemaakt dan is het Burge Family ‘Draycott Vineyard’ Shiraz. Zo verschrikkelijk mooi in balans, zo drinkbaar, zo fraai en met nog een goede toekomst. 10 jaar oud en nu al helemaal een feest. Gelukkig was dit een wat minder kostbare. Wijnen van Noon waren ook geweldig. Ik ben een klassieke wereldman, maar ik zat toch echt te glimmen op mijn stoel tijdens deze proeverij.

Het was een verrassende proeverij met soms grote verschillen tussen de wijnen. Ik zag en proefde wijnen met veel persoonlijkheid. Het lijkt er op dat de wijnmakers in die wat kleinere en onbekendere gebieden zich vrijer voelen om wijnen met een eigen identiteit te maken.

Ik proefde bijvoorbeeld een licht oxidatieve Arbois-Pupilin van de chardonnay-druif. En  een Chateau Simone 1999 van voornamelijk clairette en grenache blanc.
Die wijnen blind proeven en proberen te plaatsen is een interessante opgave. Want hoe vaak proef je nou bijvoorbeeld een Côte du Lot?

Mijn absolute hoogtepunten van de avond waren een schitterende Savennieres van Nicolas Joly, een Negrette uit Fronton en een knaller van een Vinsobres van Perrin & Fils (Chateau Beaucastel).

Ja, in Frankrijk valt er nog steeds heel veel bijzonders te ontdekken. Misschien wel oneindig veel. La mer à boire zoals de Fransen zeggen.

Ik heb 4 bedrijven serieus bezocht:

Dagernova. Een behoorlijk groot en commercieel bedrijf, waar de wijnen best prima zijn.

Meyer-Näkel, een fraai bedrijf met een beetje een Bourgogne-gevoel. Mooie wijnen, de spätburgunder Blauschiefer is echt prachtig.

Serman Kreuzberg. Hier werden we liefdevol ontvangen. Prima wijnen, maar ook niet je van het.

Paul Schumacher, daar werd ik nou heel blij van. Elegante wijnen, heel puur en niet die overextractie die ik vaak tegenkwam.

Gek; ik nam uit dit rode wijngebied meer wit mee dan rood. Rode wijn is vrij kostbaar, omdat het landelijk gezien schaarser is. Twee riesling-pareltjes nam ik mee. Uit kleine, oude wijngaarden met een mooie minerale spanning. En dat onder de 10 euro consumentenprijs!
Ook een Blanc de noirs spätburgunder extra brut van Paul Schumacher was indrukwekkend serieus en lekker.

Een zeer geslaagd weekend!